بیمار

اهمیت تغذیه با شیر مادر

اهمیت تغذیه با شیر مادر 850 567 behestanbehdasht

طبق پروتکل های سازمان بهداشت جهانی تغذیه با شیر مادر هم در زایمان های طبیعی و هم در سزارین باید در ساعات ابتدایی پس از تولد انجام شود. با تغذیه توسط شیر مادر در ساعات ابتدایی تولد، میزان مرگ و میر نوزادان در ماه اول کاهش می یابد. همچنین تغذیه با شیر مادر در ساعات آغازین تولد به تنظیم درجه حرارت بدن نوزاد و تنظیم ضربان قلب و تنفس نوزاد کمک می کند. با تغذیه توسط شیر مادر ارتباط عاطفی بین مادر و نوزاد شکل می گیرد. از طرفی سبب انقباض سریع تر رحم مادر، کنترل خون ریزی مادر می شود و همچنین اضطراب مادر و کودک کاهش می یابد. در مواردی مشاهده شده است کولونازیسون روده مادر بر جنین اثر می گذارد و از عفونت های آتی تنفسی و گوارشی جلوگیری می کند.
بنابراین ماماها در ساعت اول زایمان به مادران آموزش شیردهی می دهند و تماس پوست به پوست و شیردهی انجام می شود. البته توصیه پزشکان به مادران این است که در تمام دوران بارداری با ماماها در ارتباط نزدیک باشند. بنابراین ما به مادران توصیه می کنیم در طی بارداری تغذیه سالم داشته باشند که پس از تولد نوزاد مواد مغذی لازم از طریق شیردهی تامین شود.
بعضی از مادرها نگران هستند و عنوان می کنند مقدار شیر آن ها کم است. باید به آنها گفت مقدار آغوزی که در ساعت های اول تولد از سینه ترشح می شود برای نوزاد کافی است. شیردهی را به هیچ وجه قطع نکنند و در شش ماه اول صرفا باید نوزاد با شیر مادر تغذیه کند و پس از آن تا ۲سالگی در کنار شیرمادر از غذاهای کمکی استفاده شود.

توصیه های دکتر بهناز عطار شاکری

دکتر حمید رضوانیان – هفته تغذیه با شیر مادر

نکات قابل توجه پیشگیری از فقر آهن در کودکان برای والدین

نکات قابل توجه پیشگیری از فقر آهن در کودکان برای والدین 720 405 behestanbehdasht

نکات قابل توجه پیشگیری از فقر آهن در کودکان برای والدین

بدن برای ساختن هموگلوبین (پروتئین حاوی آهن که درون گلبول قرمز وجود دارد) به آهن نیاز دارد. انتقال اکسیژن از طریق خون به تمام سلول های بدن توسط هموگلوبین صورت می گیرد. بدون هموگلوبین تولید گلبول قرمز در بدن متوقف می گردد. در صورت عدم وجود آهن کافی ماهیچه کودکان، بافت ها و سلول ها اکسیژن کافی دریافت نمی نماید.

فقر آهن یک مشکل عمومی در کودکان است و از فرم فقر آهن خفیف تا فرم کم خونی ناشی از فقر آهن رخ دهد که منجر به عدم وجود کافی گلبول های قرمزخون می گردد که رشد و تکامل کودک را تحت تاثیر قرار می دهد.

فقر آهن در کودکان

اگرچه کودکان شیرخوار با ذخیره آهن در بدنشان به دنیا می آیند و تا ۶ ماهگی آهن کافی را از شیر مادر دریافت می کنند، اما در کودکان بزرگتر که غذاهای جامد نیز دریافت می کنند، این احتمال وجود دارد که غذای غنی شده با آهن دریافت ننمایند و این موضوع اما چنانچه فقر آهن در کودکان مورد توجه قرار نگیرد رشد و تکامل کودک را تحت تاثیر قرار داده و منجر به کم خونی می شود.

مقدار آهن مورد نیاز روزانه کودکان

میزان آهن توصیه شده روزانه رده سنی
۱۱ میلی گرم ۷-۱۲ماهه
۷ میلی گرم ۱-۳ ساله
۱۰ میلی گرم ۴-۸ ساله
۸ میلی گرم ۹-۱۳ ساله
۱۵ میلی گرم ۱۴-۱۸ سال (دختر)
۱۱ میلی گرم ۱۴-۱۸ سال (پسر)

 

چه کودکانی بیشتر در معرض خطر فقر آهن قرار دارند؟

  • کودکان نارس یا کم وزن در بدو تولد
  • مصرف شیر گاو تا قبل از یک سالگی
  • کودکانی که با شیر مادر تغذیه می شوند اما از ۶ ماهگی به بعد غذاهای کمکی حاوی آهن دریافت نمی کنند
  • کودکانی که با شیرهای خشک غنی شده از آهن تغذیه نمی شوند
  • کودکان ۱-۵ ساله که بیش از ۷۱۰ میلی لیتر شیر گاو یا شیر سویا در طول روز مصرف می نمایند
  • کودکانی که شرایط بالینی ویژه دارند مانند ابتلا به عفونت های مزمن یا داشتن رژیم غذائی خاص
  • کودکانی که غذای غنی از آهن دریافت نمی کنند
  • کودکانی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند

علائم کم خونی ناشی از فقر آهن

اکثر علائم و نشانه های فقر آهن در کودکان تا زمانی که به مرحله کم خونی ناشی از فقر آهن نرسد، معمولا مشهود نیست. این علائم شامل:

  • پوست رنگ پریده
  • خستگی
  • دست و پای سرد
  • کندی در رشد وتکامل
  • اشتهای کم
  • تنفس سریع غیرطبیعی
  • مشکلات یادگیری و رفتاری
  • ضعف عضلانی
  • ابتلای مکرر به عفونت ها
  • تمایل به مصرف مواد غیرمغذی مانند یخ، خاک، رنگ یا نشاسته

پیشگیری از فقر آهن در کودکان

در صورت تغذیه کودک با شیرهای خشک غنی از آهن مقدار روزانه آهن مورد نیاز کودک تامین می گردد. چنانچه کودک با شیرمادر تغذیه می شود دریافت مکمل آهن باید طبق دستور پزشک باشد.

برای کودکان با وزن کامل در بدو تولد

مصرف مکمل آهن از ۶ ماهگی آغاز و تا زمانی که کودک بتواند در روز دو یا سه بار غذای غنی از آهن مصرف کند ادامه می یابد

در صورت تغذیه همزمان با شیر مادر و شیرهای خشک غنی از آهن که بیشترین سهم تغذیه ای کودک را به خود اختصاص میدهند از مصرف مکمل آهن باید خودداری شود.

برای کودکان نارس در بدو تولد

از هفته دوم تولد مصرف مکمل آهن باید طبق دستور پزشک آغاز و تا ۱ سالگی ادامه یابد.

 

راهکارهایی جهت پیشگیری از فقر آهن در کودکان

از ۶ ماهگی به بعد مصرف غذاهای جامد غنی از آهن مانند غلات های غنی از آهن، پوره گوشت و پوره لوبیا

برای کودکان بزرگتر منابع خوب آهن شامل گوشت قرمز، گوشت سفید، ماهی، لوبیا و اسفناج است.

میوه های خانواده مرکبات، توت فرنگی، گوجه فرنگی و سبزیجات تیره سبب جذب بیشتر آهن از مواد غذایی می شوند.

آیا کودکان باید از لحاظ فقر آهن مورد بررسی قرار بگیرند؟

فقر آهن و کم خونی ناشی از فقر آهن عموما از طریق آزمایشات خون تشخیص داده می شود. بر اساس توصیه سازمان  American Academy of Pediatrics ،  تمام کودکان از سنین ۹ تا ۱۲ ماهگی باید از لحاظ کم خونی فقر آهن مورد ارزیابی قرار بگیرند و برای کودکانی که بیشتر درخطر ابتلا به فقر آهن قرار دارند، درسنین بالاتر مجددا نیاز به بررسی می باشد.

 

نکات قابل توجه پیشگیری از فقر آهن در کودکان برای والدین

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم 686 460 behestanbehdasht

درماتیت یا اگزما

درماتیت (Dermatitis) به معنی التهاب، قرمز شدن و خارش پوست است. درم به معنی پوست و itis به معنی التهاب است. مهم‌ترین نوع درماتیت اگزما (به خصوص اگزمای آتوپیک) است. گاهی اوقات اگزما و درماتیت معادل در نظر گرفته می‌شوند. به هر نوع ضایعه پوستی که ماهیت اصلی و اولیه آن واکنش التهابی باشد، درماتیت گفته می‌شود. معمولاً در مواردی که عامل خارجی مسبب التهاب وجود داشته باشد از کلمه درماتیت و در مواردی که عامل خارجی وجود نداشته و به اصطلاح بیماری اندوژن باشد از درماتیت؛ عفونت های ویروسی، بیماریهای اتوایمیون، و انواع خاصی از سرطان را منعکس کند. درماتیت ممکن است حاد یا مزمن باشد. درماتیت اتوپیک یکی از انواع درماتیت است که  به نظر می رسد یک عامل ارثی یا حساسیت مانند رینیت آلرژیک شایع تر است. درماتیت علل مختلفی دارد و به اشکال گوناگونی بروز می‌كند. اين بيماري، یک مشکل شایع است، ولی مسری و تهدیدکننده حیات نیست. مجموعه‌ای از مراقبت‌های شخصی و داروها می‌توانند آن را درمان كنند.

علل درماتیت یا اگزما
اين بيماري ممكن است در نتیجه تماس مستقیم با یک عامل محرک و یا آلرژی زا باشد.

شدت و دوره بیماری اگزما

ضایعات التهابی اگزمایی را به سه گروه اصلی می‌توان تقسیم کرد:

  • التهاب اگزمایی حاد: این نوع التهاب با ضایعات قرمز روشن و متورم همراه با دانه‌های آبدار و با خارش شدید مشخص می‌شود. خاراندن باعث ایجاد خارش، ترشح سرم از دانه‌ها، تشکیل دلمه و افزایش احتمال عفونت ثانویه می‌شود. شروع و استقرار بیماری از چند ساعت تا ۲ الی ۳ روز زمان برده و در صورت عارضه دار نشدن چند روز تا چند هفته تداوم یافته و سپس برطرف می‌شود. انواع بیماری‌های اگزمایی که با این مشخصات ظاهر می‌شود عبارت است از: درماتیت تماسی، اگزمای سکه ای، پمفولیکس، عفونتهای قارچی.
  • التهاب اگزمایی تحت حاد: این حالت با ضایعات پوسته دار قرمز با خراش و نمای فلسی شکل پوست و با خارش خفیف تا متوسط و بدون دانه‌های آبدار مشخص می‌شود. بیماری‌هایدرماتیت آتوپیک، درماتیت کهنه بچه، اگزمای دور دهان، اگزمای نوک پستان مادران شیرده و … با این نوع التهاب ظاهر می‌شود
  • التهاب اگزمایی مزمن: این حالت با افزایش ضخامت پوست، تشدید خطوط پوستی، خراش و ترکهای پوستی و خارش متوسط تا شدید مشخص می‌شود. بیماری‌هایی که میتوانند با این حالت تظاهر کنند عبارت است از: پای خشک و ترکدار، اگزمای نوک انگشتان تایپیستها

انواع درماتیت

  • درماتیت اتوپیک (Atopic dermatitis) : در کودکان شایع است، به نظر می‌رسد که ارثی باشد چرا که تقریباً همیشه سابقه خانوادگی درماتیت یا آسم در این افراد وجود دارد. نشانه‌های این نوع درماتیت عبارتند از: خشکی پوست به همراه خارش، بثورات بر روی صورت، داخل آرنج، پشت زانوها، و بر روی دست‌ها و پاها. خارش پوست موجب قرمزی، ورم، ترک، خروج مایع، کلفتی پوست و پوسته اندازی.

 

  • درماتیت تماسی: درماتیت تماسی، نوعی التهاب پوست است که در صورت تماس مستقیم با ماده محرک خارجی یا ایجادکننده حساسیت بروز می‌کند؛ تماس مستقیم با بسیاری از محرک‌ها و آلرژن‌ها عامل التهاب است. درماتیت تماسی فقط سطح پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بهبود این حساسیت معمولاً روزها و هفته‌ها طول می‌کشد و فقط وقتی به‌طور کامل از بین می‌رود که پوست دیگر به هیچ وجه در تماس با ماده حساسیت‌زا یا محرک قرار نگیرد. درماتیت تماسی معمولاً نقاط خارش‌داری را برجا می‌گذارد که سطح وسیعی را درگیر می‌کند و حالت سوختگی ایجاد می‌شود. در این حالت، سطحی که بیشتر با ماده محرک در تماس بوده، بیشتر درگیر می‌شود.درماتیت تماسی بسته به علت ایجاد کننده آن به دو دسته تقسیم می‌شود: درماتیت تماسی تحریکی و درماتیت تماسی آلرژیک
  1. درماتیت تماسی تحریکی (Irritant contact dermatitis):

درماتیت تماسی تحریکی شایع‌ترین نوع درماتیت است و حدود ۸۰ درصد درماتیت‌ها را شامل می‌شود. این نوع درماتیت از تماس مکرر پوست با آب، مواد شوینده، حلال‌ها و مواد شیمیاییموادی مثل صابون، لوازم آرایشی یا دئودورانت‌ها ایجاد می‌شود. تماس با این مواد باعث ایجاد قرمزی، خشکی و خارش در پوست می‌شود که معمولاً کف دست‌ها هستند که پس از استفاده باعث ایجاد درماتیت تماسی تحریکی می‌شوند، چون این مواد چربی و موانع محافظت‌کننده را از سطح پوست حذف می‌کنند. علائم آن بیشتر شامل قرمزی، خارش، پوسته پوسته شدن، تورم، تاول، خشکی، فلسی شدن، ضخیم شدن و احساس حرارت در نقطه تماس می‌شود. در موارد شدیدتر، تاول‌های شدید و زخم‌های باز ایجاد می‌شود. بیشتر افرادی که با آب در تماسند، مانند آرایشگرها و تولیدکنندگان مواد غذایی، بیشتر به این نوع درماتیت مبتلا می‌شوند.

  1. درماتیت تماسی آلرژیک (Allergic contact dermatitis)

درماتیت تماسی آلرژیک نوعی درماتیت است که از واکنش نسبت به مواد آلرژن ایجاد می‌شود و در نهایت در بدن واکنش ایمنی ایجاد می‌کند و باعث التهاب پوست می‌شود. انواع مختلف داروها، آفت‌کش‌ها، لوازم آرایشی، افزودنی‌های غذایی، مواد شیمیایی تجاری، مواد پلاستیکی و لاتکس و تمام موادی که به نوعی باعث بروز حساسیت می‌شوند، می‌توانند باعث بروز این نوع درماتیت شوند. بعضی از افراد حتی به نیکل موجود در انواع جواهرات حساسیت دارند.این نوع درماتیت به ناحیه‌ای از پوست محدود می‌شود که در تماس با آلرژن قرار می‌گیرد؛ مانند دست و صورت. در واقع، چند سال طول می‌کشد تا آلرژی ایجاد شود و زمانی که این حساسیت ایجاد شود، تا آخر عمر در فرد باقی می‌ماند و کوچک‌ترین تماس با ماده آلرژن می‌تواند باعث بازگشت حساسیت پوستی شود. علائم آن از خفیف تا شدید متغیر و مثل درماتیت تماسی تحریکی است. تشخیص آن هم از طریق آزمایش انجام می‌شود.

  • خشکی پوست
  • درماتیت نومولار (Nummular dermatitis): که در بعضی منابع دیسکی شکل یا سکه‌ای نیز نامیده‌اند. نقاط آسیب دیده می‌تواند پوسته دار، دارای مرز و خارش دار باشند و به شکل تکه‌های تحریک پذیر برای چند ماه باقی بمانند.
  • درماتیت سبورئیک(Seborrhoeic dermatitis) و شوره سر: درماتیت سبورئیک با توجه به تحریک ناشی از مواد سمی تولید شده توسط مخمر مالاسزیا (Malassezia) بروز می‌کند؛ که این گونه مخمر بر روی پوست سر و صورت زندگی می‌کنند و گاهی اوقات به جاهای دیگر هم سرایت می‌کنند. این عارضه با قرمزی و پوسته ریزی و خارش مشخص می‌شود. در مورد شوره سر لازم است ذکر شود که پوسته ریزی سر بدون سرخی بروز می‌کند.
  • درماتیت عصبی (Neuro-dermatitis): تکه‌های فلس دار بر روی سر، پایین پاها، مچ، یا ساعدها ایجاد می‌شود.
  • درماتیت عفونی: به نظر می‌رسد تحت تأثیر عفونت باکتریایی زرد زخم (impetigo) یا عفونت‌های قارچی باشد

علائم درماتیت

  • اگزما وپسوریازیس هردو باعث ایجاد قسمت‌های قرمز روی پوست می‌شوند؛ اگزما قسمت‌های قرمز متمایل به قهوه‌ای یا خاکستری است که بر حسب شدت بیماری تیره یا روشن هستند.
  • تاول‌های کوچک بر روی پوست که از مایع پرشده است.
  • قسمت‌هائی از پوست که قرمز و دانه‌دانه است.
  • پوست آسیب‌دیده ضخیم
  • خشکی پوست که در اثر حاراندن . در موارد شدید، ترک حوردگی پوست بر روی  روی دست، مچ، پا، قوزک، قفسه سینه، پلک و گونه و همچنین قسمت های داخلی پوست  مثل آرنج یا زانو.
  • در کودکان، اگزما ممکن است روی صورت یاپوست سر اتفاق بیفتد. همچنین ممکن است روی پای کودکان جایی که پوشک می‌بندد اتفاق بیفتد.

 

پیشگیری

سعی در پوشیدن لباس‌های نخی شود، لباس‌های سنتی محرک پوست می‌باشند. از تماس پوست با محرک‌ها خودداری شود، محرک‌هایی مانند بنزین، تمیز کننده‌ها، لوسیون‌های بدن. از مرطوب‌کننده برای نرم کردن پوست استفاده شود زیرا این مواد باعث جلوگیری از حساسیت‌های پوستی می‌شود. از گرمای زیاد و عرق کردن دوری شود زیرا تعرق باعث تحریک پوست و خارش آن می‌شود.

درمان

  • اولین قدم درمان این است که پوست دیگر در تماس با ماده حساسیت‌زا یا محرک قرار نگیرد . آنتی هیستامینهاو کورتیکواستروئیدها در درمان التهاب ورفع علائم بسیار مفیدند.
  • استفاده از لباس‌های نخی یکی از راه‌های درمان اگزما می‌باشد.
  • برای کم کردن التهاب آن باید از خاراندن و مالاندن آن خودداری نمود.
  • دوری از گرما و تعرق زیاد نیز در جلوگیری از ازدیاد آن مؤثر می‌باشد

 

اگزما در کودکان

اگزما در کودکان گاهی با برآمدگی‌های کوچک و آبدار همراه است که مرطوب و خیس هستند. اکثر کودکان در برخی نواحی بدن طی یک یا چند بار دچار خارش )راش پوستی) می‌شوند، اما اگزما می‌تواند مزاحمی باشد که خارش را بیشتر کند و شرایط بدتری به وجود آورد.

چه کودکانی بیشتر در معرض اگزما هستند؟

اگر در خانواده شما حساسیت فصلی، آسم یا دیگر انواع آلرژی به چشم می‌خورد، احتمال ابتلای بیماری پوستی کودکان بیشتر است. به عقیده برخی کارشناسان این کودکان از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به اگزما هستند.

یعنی این مشخصات از طریق ژن والدین به فرزندان منتقل می‌شود و کودک برای دچار شدن به بیماری مستعدتر خواهد بود.

نزدیک به نیمی از کودکان مبتلا به اگزما، در بزرگسالی دچار حساسیت فصلی یا آسم می‌شوند. البته اگزما به خودی خود آلرژی نیست، ولی آلرژی می‌تواند باعث به وجود آمدن آن شود. برخی عوامل محیطی (مانند گرمای شدید یا استرس عاطفی) نیز می‌توانند سبب تحریک شرایطی شوند که به ایجاد اگزما منجر شود. از هر ۱۰ کودک، تقریبا یک نفر به اگزما دچار می‌شود. علائم معمولا در چند ماه اول زندگی و تقریبا همیشه قبل از اینکه یک کودک پنج ساله شود، نمایان می‌شوند. البته، خبر خوب این است که بیش از نیمی از کودکان امروز مبتلا به اگزما هستند، در دوران نوجوانی بهبود می‌یابند.

نشانه‌ها و علائم اگزما در نوزادان و کودکان

نشانه‌ها و علائم اگزما در کودکان در مراحل اولیه بسیار متفاوت است. اگر فرزند شما به تازگی به دنیا آمده و کمتر از ۶ ماه دارد باید توجه داشته باشید که بین دو تا ۶ ماهگی (و تقریبا پیش از پنج سالگی)، کودکان مبتلا به اگزما علائمی مانند خارش، خشکی، قرمزی و برآمدگی‌های کوچک در پوست گونه، پیشانی یا سر خود دارند.

بثورات ممکن است به بازوها، پاها و تنه منتشر شود و ضایعه‌های قرمز، کبره زده یا باز در آن ناحیه به نظر برسد. همچنین، ممکن است در نواحی خم آرنج، پشت زانو، پشت مچ دست و مچ پا، بثورات دایره‌ای، کمی برجسته، خارشی و فلسی شکل ایجاد شود.

با بزرگتر شدن کودک، معمولا بثورات از حالتی که در ابتدا به وجود آمدند فلسی شکل‌تر می‌شوند و پوست به شدت خشک شده و خارش دارد. با گذشت زمان، این علائم شدیدتر شده و افزایش می‌یابند در حالی که ممکن است با عودهایی همراه شوند که به صورت دوره‌ای رخ می‌دهد.

کودک شما ممکن است برای از بین بردن خارش، ناحیه آسیب دیده را با دست یا هر وسیله در دسترسی بخارانند، غافل از اینکه خاراندن می‌تواند وضعیت بثورات را وخیم‌تر کرده و در نهایت نواحی زخیم و قهوه‌ای رنگی در پوست ایجاد کند.

به همین دلیل است که اگزما اغلب «خارشی که باعث راش می‌شود» بشمار می‌آید و نه «راشی که باعث خارش می‌شود

اگزمای پوست سر در کودکان و نوزادان

خارش‌هایی که روی سر به مدت زیادی ادامه پیدا می‎کنند و پوست سر را خشک، قرمز و پوسته پوسته می‎کنند اگزما هستند. از هر ده کودک، یکی دچار اگزمای پوست کف سر می‏شود.

این عارضه که معمولا در شش ماه دوم زندگی نوزاد از بین می‏رود، علائم پوستی مختلفی دارد:
– پوسته پوسته شدن کف سر
– قرمزی پوست یا تکه‏های جداشده آن به رنگ زرد
– مشاهده نواحی صورتی روی پوست سر
– التهاب پوست سر
– خارش شدید

اگزما در کودکان چقدر طول می‌کشد؟

در بیشتر موارد، اگزما بهبود می‌یابد و علائم آن برای چند ماه یا چند سال به طور کلی از بین می‌رود. غالبا در کودکان، نشانه‌های بهبودی از سن پنج یا ۶ سالگی نمایان می‌شود، اما ممکن است تا دوران بلوغ و بزرگسالی نیز ادامه پیدا کند.

در بعضی از کودکان، اگزما برطرف می‌شود ولی با فرارسیدن سن بلوغ که ترشح هورمون‌ها و نیز بروز عواملی مانند استرس و استفاده از محصولات آرایشی و محرک پوست آغاز می‌شود، ممکن است این علائم دوباره بازگردند.

به خاطر داشته باشید که اگزما مسری نیست و در نتیجه لازم نیست کودک مبتلا را از خواهران و برادران و نیز کودکان و افراد دیگر دور نگهداریم.

آیا می‌توان از اگزما در کودکان پیشگیری کرد؟

اگزما پدیده‌ای ارثی است و در نتیجه راهی برای پیشگیری از آن وجود ندارد. اما با توجه به اینکه عوامل محرک می‌توانند اگزما را بدتر کند، با اجتناب از این عوامل محرک می‌توان از تشدید علایم جلوگیری کرده یا به بهبود آن‌ها کمک کرد. عوامل حساسیت‌زا عبارتند از:

  • گرده گل‌ها
  • کپک
  • گرد و غبار
  • موی حیوانات
  • هوای خشک و دارای رطوبت پایین زمستان
  • خشکی زیاد پوست
  • برخی صابون‌ها و مواد شوینده
  • بعضی از انواع پارچه (مانند پارچه‌های پشمی یا بافت های خشن)
  • بعضی از انواع محصولات مراقبت از پوست، عطر و ادکلن (به ویژه آنهایی که حاوی الکل هستند)
  • دود سیگار
  • برخی غذاها (بستگی به فرد دارد، اما فرآورده‌های لبنی، تخم مرغ، گندم، سویا و دانه‌ها رایج‌تر است)
  • استرس عاطفی
  • گرمای شدید
  • تعریق

 

در عین حال، جلوگیری از خاراندن ناحیه دچار راش می‌تواند مانع از بدتر شدن شرایط و آسیب شدید پوستی یا ایجاد عفونت ثانویه شود.

درمان اگزما در کودکان

معمولا برای درمان اگزما از کورتیکواستروئید (کورتون) پوستی استفاده می‌کنیم که کرم یا پماد کورتیزون یا استروئید نیز نامیده می‌شود.

معمولا این داروها را دو بار در روز به طور مستقیم روی ناحیه دچار اگزما مالش می‌دهند. طول دوره درمان به نظر پزشک بستگی دارد. نکته مهم این است که نباید استروئید پوستی را مصرف کنید که برای فرد دیگری تجویز شده است.

این کرم‌ها و پمادها دوز و قدرت مختلفی دارند و استفاده از دوز نادرست به ویژه در نوزادان، می‌تواند موجب آسیب دیدگی در مناطق حساس پوست شود. در حال حاضر، کرم‌ها و پمادهای غیراستروئیدی هم وجود دارند که می‌توانند به جای کرم‌های موضعی استروئیدی یا همراه با آنها مصرف شوند.

از جمله داروهای دیگری که توسط پزشکان تجویز می‌شوند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • آنتی هیستامین‌ها (برای کاهش خارش بدن)
  • آنتی بیوتیک‌های خوراکی یا موضعی (برای پیشگیری یا درمان عفونت‌های ثانویه که در کودکانی که اگزما دارند، شایع است)

در برخی کودکان بزرگتر، ممکن است متخصص پوست برای درمان اگزمای شدید، از اشعه ماوراء بنفش استفاده کند که به رفع بیماری و راحت‌تر شدن آنها کمک خواهد کرد. در برخی موارد، داروهای جدیدتری تجویز می‌شود که تغییر واکنش در سیستم ایمنی پوست را در پی دارند.

چطور به کودک دچار اگزما کمک کنیم؟

با حفاظت از پوست کودکان در برابر عواملی که باعث خشکی یا ایجاد خارش و عوامل محرکی که سبب عود بیماری می‌شوند، می‌توان از بروز اگزما پیشگیری یا آن را درمان کرد. پیشنهاد می‌کنیم به توصیه‌های زیر توجه کنید:

۱هرگز کودک را با آب داغ حمام نکنید.

آب داغ باعث خشکی پوست بدن می‌شود. بهتر است برای استحمام از آب ولرم و صابون‌های ملایم یا شوینده‌های غیر صابونی استفاده کنید.

برای کنترل خارش می‌توانید از محصولات آبرسان جو دو سر در حمام استفاده کنید.

۲از سایش با حوله برای خشک کردن پوست کودک بعد حمام بپرهیزید.

به آرامی با کشیدن حوله روی پوست کودک‌تان بدن او را خشک کنید.

۴لباس‌های خشن و تحریک کننده مانند پارچه‌های پشمی یا بافت زبر به کودک خود نپوشانید.

بهتر است لباس کودک از پارچه‌های نرم و به ویژه پنبه‌ای تهیه شده باشد تا پوست بتواند به راحتی در آن تنفس کند.

۵استفاده از کرم مرطوب کننده مناسب را برای بدن کودک‌تان فراموش نکنید.

پس از خشک کردن بدن کودک با یک حوله نرم، چند دقیقه بعد از استحمام کودک مقدار مناسبی از یک کرم مرطوب کننده روی بدن او بمالید.

حتی اگر کودک شما بنا بر تجویز پزشک از کرم کورتیکواستروئیدی استفاده می‌کند، بهتر است دو یا سه بار در روز با یک لوسیون یا مرطوب کننده، پوست او مرطوب کنید.

به خاطر داشته باشید که نباید از لوسیون‌ها و مرطوب کننده‌های الکلی استفاده کنید. زیرا این محصولات سبب خشکی پوست بدن می‌شوند. بعضی از محصولات مخصوص اطفال نیز باعث خشک شدن پوست می‌شود.

۶از کمپرس آب سرد استفاده کنید.

برای کاهش خارش پوست، از کمپرس آب سرد به وسیله یک پارچه یا حوله مرطوب و خنک استفاده کنید.

۷از کوتاه کردن ناخن‌های دست کودک‌تان غافل نشوید.

برای جلوگیری از زخم شدن محل خارش، بهتر است ناخن‌های دست کودک‌تان را همیشه کوتاه نگه دارید. چنانچه کودک شما در شب و هنگام خواب با دست خودش را می‌خاراند، بهتر است یک دستکش سبک و راحت دست کودک‌تان کنید.

۹از مراقبت‌های حرارتی بدن کودک‌تان غافل نشوید.

از گرم شدن بیش از حد بدن کودک‌تان جلوگیری کنید، زیرا گرما می‌تواند باعث عود اگزما شود.

۱۰عوامل آلرژی‌زا  از محیط خانه دور نگه دارید.

غذاهای خاص، گرد و غبار یا موی حیوانات را از محیط خانه دور نگه دارید. این امر می‌تواند به بهبود کودکان کمک کند.

MC.BB.EcP.2120

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم

هر آنچه که درباره منوپوز باید بدانید

هر آنچه که درباره منوپوز باید بدانید 842 535 behestanbehdasht

درباره یائسگی یا منوپوز چه چیزهایی باید بدانیم

چنانچه ۱۲ ماه متوالی از آخرین زمان پریود یک خانم گذشته باشد و دیگر فرد قادر به بارداری نباشد فرد وارد دوران منوپوز شده است.

دوران منوپوز معمولا از چه سنی آغاز می گردد؟

این زمان عموما بین سنین ۴۵ تا ۵۵ سالگی رخ می دهد، اما قبل یا بعد از این دوره سنی نیز می تواند اتفاق بیفتد، در این وضعیت، تخمدان ها دیگر تخمک آزاد نمی کنند و میزان سطح هورمون استروژن بسیار کاهش می یابد. منوپوز می تواند با علائم ناخوشایندی همچون گرگرفتگی، بی خوابی، خشکی واژن، افزایش وزن و علائم دیگر همراه باشد. نزدیک به ۱ درصد از خانم ها قبل از ۴۰ سالگی منوپوز را تجربه می نمایند. ۵ درصد از خانم ها درسنین ۴۰ تا ۴۵ وارد دوران منوپوز می شوند که به آن منوپوز زودرس اطلاق می گردد.

بسیاری از خانم ها علائم یائسگی یا منوپوز را حدود ۴ سال قبل از آخرین زمان پریود خود تجربه می کنند و ممکن است تا ۴ سال بعد ازمنوپوز نیز بروز علائم، همچنان ادامه داشته باشند. از هر ۱۰ خانم، یک نفر علائم منوپوز را تا ۱۲ سال بعد از شروع آن نیز تجربه می کند. میانگین سن منوپوز، عموما ۵۱ سالگی است. عواملی متعددی همچون ژنتیک و سلامت تخمدان ها در آغاز دوران منوپوز نقش دارند.

یائسگی یا منوپوز چگونه رخ می دهد؟

منوپوز یک دوره طبیعی از زندگی بانوان است که با افزایش سن تخمدان ها و کاهش تولید هورمون های باروری مانند استروژن، پروژسترون، تستوسترون،FSH  و LH اتفاق می افتد که بدن تغییرات بسیاری را در پاسخ به این تغییرات هورمونی از خود نشان می دهد. این فرایند تدریجی و طی سه مرحله اتفاق می افتد:

  1. پری منوپوز

دوران پری منوپوز، درست به قبل از زمانی که فرد کاملا وارد دوره منوپوز گردد، گفته می شود. خانمی که ۶ ماه پریود نشده است، هنوز دوران پری منوپوز را تجربه می کند و وارد دوران منوپوز نشده است، توجه داشته باشید که در دوران پری منوپوز، شانس حاملگی پایین است ولی صفر نیست و حتما برای پیشگیری از بارداری، باید از روش های غیر هورمونی باید استفاده شود. پری منوپوز در دهه سوم تا چهارم زندگی ایجاد می گردد. در واقع خانم ها ۸ تا ۱۰ سال قبل از شروع یائسگی، وارد این مرحله می شوند و در این هنگام تغییرات هورمونی جهت آماده سازی بدن برای آغاز منوپوز انجام می شود. مهم ترین علامت این مرحله افت سطح استروژن است؛ هورمون اصلی زنانه که توسط تخمدان ها تولید می شود. سطح استروژن همچنین در طول چرخه قاعدگی به صورت پراکنده دچار افت و خیز می شود که می تواند منجر به قاعدگی های نامنظم شود، ممکن است دیرتر اتفاق بیفتد یا یک یا دو دوره رخ ندهد همچنین میزان خونریزی ممکن است شدیرتر یا خفیف تر باشد. در طول آخرین مراحل پری منوپوز، بدن خانم استروژن کمتر و کمتری تولید می کند. علی رغم افت شدید سطح استروژن، هنوز احتمال بارداری وجود دارد. این فاز از یائسگی ممکن است برای چند ماه تا چهار سال به طول انجامد و فرد تجربه علائم منوپوز مانند تغییراتی گرگرفتگی، اختلالات خواب و نوسانات خلقی را تجربه می نماید.

  1. منوپوز

وضعیتی که یک سال تمام پریود برای یک خانم اتفاق نیفتد.

  1. دوران پس از منوپوز

به سالهای پس از وقوع منوپوز می گویند.

علائم یائسگی یا منوپوز چیست؟

حدود ۷۵ درصد از خانم ها که وارد دوره منوپوز می شوند، گرگرفتگی را تجربه می کنند. گرگرفتگی احساس ناگهانی گرماست که در بالاتنه احساس می شود و اغلب با مقداری تعریق و قرمز شدن همراه است. شدت گرگرفتگی از خفیف تا شدید متغیر است. علائم دیگر منوپوز شامل موارد زیر هستند:

  • بیخوابی
  • خشکی واژن
  • افزایش وزن
  • افسردگی
  • اضطراب
  • اختلال در تمرکز
  • مشکل در حافظه
  • کاهش میل جنسی
  • خشکی پوست ، دهان وچشم ها
  • مشکلات کنترل مثانه
  • درد در مفصل و عضله
  • سردرد

گر گرفتگی

گرگرفتگی احساس ناگهانی داغ شدگی و قرمز شدن عذاب دهنده ای است که مخصوصا در صورت و گردن خود را نشان می دهد. احساس گرگرفتگی ناگهانی معمولا چند ثانیه تا چند دقیقه به طول می انجامد. گرگرفتگی ناشی از تغییراتی است که در اثر انبساط و انقباض عروق پدید می آید و به تغییر در سطح استروژن مربوط است.

 

 

 

پریودهای نا منظم

یک خانم می تواند چند ماه تا چند سال قبل از توقف در پریودها، دچار قاعدگی های نا منظم شود. اما هر گونه خونریزی که بعد از یک سال از توقف در پریود ایجاد شود ، نرمال نیست و باید توسط پزشک ارزیابی شود. خونریزی های سنگین و طولانی در دوران قبل از یائسگی نیز باید مورد بررسی پزشک قرار گیرد.

خشکی واژن

افت میزان استروژن، لغزندگیطبیعی واژن را کاهش می دهد و لایه واژن تدریجا نازک تر شده و انعطاف خود را از دست می دهد ( قادر به باز شدن نمی باشد). این تغییرات سبب می شود نزدیکی فرد دردناک شود و فرد مستعد التهاب واژن یا آتروفی شود. این تغییرات، واژن را در معرض عفونت های مختلف ناشی از مخمر یا باکتری و هم چنین عفونت های مجاری ادرار قرار می دهد.

اختلال در خواب

غالبا گٌّرگرفتگی های شبانه خواب فرد را مختل می کند. کمبود خواب در طولانی مدت سبب تغییرات خلقی و احساسی می گردد.

افسردگی

تغییرات شیمیایی که در طول منوپوز اتفاق می افتد ریسک افسردگی را افزایش نمی دهد، اما از آن جایی که خانم ها در میانسالی خود تغییرات مهمی از جمله منوپوز و بی خوابی را تجربه می کنند، این امر می تواند ریسک ایجاد افسردگی را افزایش دهد.

کج خلقی

گزارش ها نشان داده است برخی از زنان دچار تغییرات خلقی می شوند. بدخلقی ناشی از خواب کم در اثر گرگرفتگی شبانه به وجود می آید. البته تعدادی از زنان نیز دچار بد خلقی نمی شوند.

استئوپورز یا پوکی استخوان 

در دوران یائسگی، استخوان ها تضعیف شده و احتمال شکستگی استخوان افزایش می یابد، مخصوصا در لگن و ستون فقرات. همانگونه که میزان استروژن افت می کند، ریسک ایجاد استئوپورز یا پوکی استخوان نیز افزایش می یابد. این ریسک در زنان باریک اندام و خانم هایی با پوست روشن بیشتر است. شما می توانید با مصرف کافی ویتامین D حاصل از نور خورشید و یا مصرف مولتی ویتامین های روزانه، خوردن منابع غنی از کلسیم و انجام ورزش های منظم مانع از بروز استئوپورز شوید. خانم ها باید قبل از این که دچار یائسگی شوند، به انجام این رفتارها اقدام کنند. زیرا در زنان از ۳۰ سالگی به بعد، توده استخوانی شروع به تحلیل می کند، اما شکستگی های ناشی از استئوپورز بین۱۰تا ۱۵ سال بعد از منوپوز اتفاق نمی افتد.

 

 

بیماری های قلبی عروقی

قبل از دوران منوپوز، خانم ها نسبت به آقایان کمتر دچار حمله قلبی و سکته می شوند. بعد از منوپوز میزان بیماری های قلبی در زنان افزایش می یابد.

 

چگونه منوپوز تشخیص داده می شود

برای بیشتر خانم ها، تشخیص منوپوز یا یائسگی بر اساس توضیح بیمار از علائم خود و پایان یافتن دوران قاعدگی در اوست و تست های آزمایشگاهی در این مورد لزومی ندارد. از آن جایی که در دوران قبل از یائسگی نیز خانم ها می توانند باردار شوند، وقتی پریود خانمی نا منظم و سبک می شود، پزشک ممکن است تست بارداری برایش بنویسد. در برخی موارد برای میزان هورمون محرک فولیکول ( FSH) ممکن است تست خون لازم باشد. میزان FSH در خانم های منوپوز به طور طبیعی بالاست، بنابراین بالا بودن این هورمون می تواند به تایید دوران یائسگی بیمار کمک کند.

در زمان شروع دوران منوپوز، پزشکان تست سنجش تراکم استخوان را پیشنهاد می کنند. این تست ها به تشخیص زود هنگام استئوپورز کمک می کند. اغلب این نتایج برای مقایسه با میزان توده استخوان در آینده به کار می رود. تست دیگری که توصیه می شود، انجام گردد، بیوپسی آندومتریال است. بیوپسی آندومتریال، شامل نمونه برداری از داخل رحم است تا نمونه برای بررسی های میکروسکوپی به منظور بررسی علائم سرطان مورد مطالعه قرار گیرد. این تست ممکن است زمانی انجام شود که خانم دچار خونریزی های نا منظم و سنگین شود، اما این تست به طور روتین برای منوپوز توصیه نمی شود.

پیشگیری از منوپوز

 

منوپوز یا یائسگی، رویدادی طبیعی است و نمی توان مانع از بروز آن شد. داروها، ورزش و رژیم غذایی می تواند برخی از علائم منوپوزرا از بین ببرد یا مانع از بروز آن شود و کیفیت زندگی فرد را افزایش دهد.

 

راهکارهائی برای بهبود علائم منوپوز

تغییرات در سبک زندگی

ورزش، رژیم غذایی و درکل تغییر در نحوه و سبک زندگی، می تواند علائم و عوارض منوپوز را کاهش دهد. درادامه توصیه هایی آمده است که برای همه ی زنانی که در حال نزدیک شدن به دوره ی منوپوز هستند و آن هایی که در حال طی کردن این دوره می باشند مناسب است.برای درمان گرگرفتگی باید سبک زندگیمان را تغییر بدهیم، یعنی وقتی به سن ۴۵ سالگی می رسیم باید مقدار فعالیت، میزان کالری دریافتی و مواد غذایی که مصرف می کنیم تغییر کند. اغلب، خانم هایی که وزن های بالا دارند، گرگرفتگی را بیشتر تجربه می کنند، بنابراین خانم ها باید وزن استاندارد داشته باشند و بیشتر مایعات ساده مثل آب و چای کم رنگ مصرف کنند. همچنین غذاهای پر ادویه و تند از رژیم غذایی حذف و یا کم شود. سیگار و قلیان از مواردی هست که روی گرگرفتگی تاثیر دارد و حتما قبل از ۴۵ سالگی مصرف آن باید به حداقل برسد و یا ترک شود. یکی دیگر از مواردی که برای بهبود گرگرفتگی موثر است ورزش منظم و سبک است، نه به گونه ای که تعریق و گرگرفتگی را بیشتر کند، مثلا هفته ای ۵ بار و هر بار۳۰ دقیقه پیاده روی متوسط انجام بدهند.

اجتناب از سیگار کشیدن

سیگار کشیدن ریسک پوکی استخوان و شکستگی لگن را افزایش می دهد. سیگار هم چنین خطر حمله قلبی و سکته را نیز افزایش می دهد.

محدود کردن مصرف کافئین

مصرف کافئین زیاد، بیش از ۳ فنجان در روز می تواند گرگرفتگی را افزایش دهد و ممکن است منجر به استئوپورز یا پوکی استخوان شود.

پوشیدن لباس مناسب

از آنجایی که هر زمان ممکن است دچار گرگرفتگی شوید بهتر است پوشش کافی داشته باشید، زیرا به هنگام گرگرفتگی دچار احساس گرما می شوید و پس از آن ممکن است دچار احساس خنکی شوید. به همین دلیل بهتر است به هنگام خواب از ملافه های سبک استفاده کنید.

ورزش

ورزشی که مانع از تحلیل استخوان ها شود، مانند پیاده روی، آیروبیک سبک، رقص، بلند کردن وزنه، یا ورزش کردن با راکت مانند تنیس یا راه رفتن چند مایل در روز به حفظ تراکم استخوان ها کمک می کند. ورزش کردن فوایدی از جمله موارد زیر را شامل می شود:

  • فشار خون و ریسک خطر قلبی و سکته را کاهش دهد.
  • میزان گرگرفتگی را در برخی زنان تخفیف دهد.
  • میزان استئوپورز و شکستگی استخوان را کاهش دهد.

 

چه زمانی هورمون درمانی در دوران یائسگی توصیه نمی شود؟

 

پزشکان معمولا هورمون درمانی را برای کنترل و درمان یائسگی مانند گرگرفتگی، خشکی واژن و تغییرات خلقی در نظر دارند. اما باید توجه داشت هورمون درمانی در دوران یائسگی برای همه خانم ها مناسب نمی باشد.

در موارد زیر هورمون درمانی گزینه مناسبی برای درمان یائسگی نخواهد بود:

  • ابتلا به بیماری های قلبی عروقی
  • ابتلا به سرطان سینه
  • داشتن ضایعات یا پیش ضایعات سرطانی که رشد آن ها به استروژن بستگی دارد.
  • وجود فاکتورهای خطری که فرد را مستعد ابتلا به اختلالاتی در لخته خون می کند، مانند آمبولیسم ریوی یا ترومبوز عمیق وریدی
  • ابتلا به بیماری های کبدی
  • وجود خونریزی غیر نرمال که هنوز توسط پزشک مورد ارزیابی قرار نگرفته است.
  • حساسیت به ترکیبات هورمونی
  • بارداری یا افرادی که قصد باردار شدن دارند.

آیا بین مصرف کافئین و علائم منوپوز ارتباطی وجود دارد؟

 

به نظر می رسد بین مصرف کافئین و برخی از علائم منوپوز مانند گرگرفتگی و سایر علائمارتباط وجود دارد. البته باید اظهار داشت تحقیقات در مورد مصرف کافئین و بروز علائم یائسگی نتایج متناقضی را نشان داده است. اما به طور کلی به نظر می رسد، بین مصرف کافئین و علائم آزار دهنده وازوموتور ارتباطی وجود دارد. خانم هایی که در دوران بعد از یائسگی قرار دارند، معمولا از نوشیدنی های حاوی کافئین مانند چای و قهوه استفاده می کنند. بنابراین برای کاهش علائم یائسگی می توانید مصرف نوشیدنی هایی مانند قهوه و یا چای را در رژیم غذایی خود کاهش دهید.

هر آنچه که درباره منوپوز باید بدانید

عفونت پوست

عفونت پوست 567 341 behestanbehdasht

عفونت پوست

عفونت پوست، یک عفونت باکتریایی است که دو لایه عمیق‌تر پوست یعنی درم و بافت زیرپوستی را تحت تاثیر قرار می دهد. عفونت، با دو نوع باکتری استرپتوکوک‌ و استافیلوکوک‌ مرتبط است و در واقع شایع‌ترین باکتری‌ها در ایجاد عفونت های پوستی هستند. اگرچه بسیاری از انواع دیگر باکتری نیز می توانند موجب این شرایط شوند.

باکتری استافیلوکوک در نقاط مختلف بدن انسان به صورت میکروفلور طبیعی وجود دارد و می تواند در شرایطی مانند استرس، بیماری های ویروسی، آسیب های بافتی و عواملی که سبب ضعف در سیستم ایمنی می شود موجب ایجاد طیف وسیعی از عفونت های پوستی و بیماری ها گردد.باکتری های استافیلوکوکی و استرپتوکوکی در صورت ایجاد هر گونه خراش یا زخم ، می تواند وارد پوست شوند و با رشد وتکثیر خود، عفونت و التهاب ایجاد نمایند.

 

انواع عفونت های پوستی

فولیکولیت

فولیکولیت یک عفونت نسبتا شایع است که فولیکول‌های مو را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. این شرایط ممکن است به‌واسطه باکتری یا قارچ شکل بگیرد و موجب برآمدگی‌های کوچک و قرمزی می‌شود که با چرک پر شده‌اند.

فولیکولیت بین افراد مبتلا به آکنه بیشتر شایع است. اصلاح و کندن مو می‌تواند خطر ابتلا به این شرایط را افزایش دهد. در شرایطی که بیشتر موارد فولیکولیت بی‌نیاز از درمانی خاص بهبود می‌یابند، عفونت‌های شدید می‌توانند موجب ریزش دائمی مو یا بروز زخم شوند و ممکن است به یک دوره مصرف آنتی بیوتیک برای بهبود این شرایط نیاز باشد.

کورک

در شرایطی که فولیکولیت شامل عفونت یک فولیکول مو می‌شود، کورک به عفونت یک واحد کامل شامل فولیکول، غده چربی، ساقه و عضله راست‌کننده مو گفته می‌شود.کورک بیشتر در صورت، گردن، زیربغل، باسن و ران‌ها شکل می‌گیرد و در صورت عدم‌درمان می‌تواند به یک آبسه تبدیل شود.

کفگیرک

کفگیرک خوشه‌ای از چندین کورک است که در کنار هم قرار دارند. این عفونتی بسیار جدی‌تر نسبت به یک کورک بوده و معمولا نیازمند رسیدگی پزشکی است.

زرد زخم

زردزخم یک عفونت باکتریایی است که در لایه بالایی پوست به نام اپیدرم شکل می‌گیرد. این شرایطی بسیار واگیردار است و در کودکان بیشتر از بزرگسالان دیده می‌شود.ویژگی بارز زردزخم شکل‌گیری پوسته‌ای عسلی رنگ است. زخم‌ها معمولا اطراف بینی و دهان شکل می‌گیرند، اما می‌توانند از طریق تماس پوست به پوست، لباس، و یا حوله به دیگر بخش‌های بدن نیز منتقل شوند. زردزخم می‌تواند به‌واسطه باکتری‌های استرپتوکوک و استافیلوکوک اورئوس شکل بگیرد.درمان زردزخم معمولا با آنتی بیوتیک‌های موضعی و نه خوراکی انجام می‌شود.

اریتراسما

اریتراسما یک عفونت پوست باکتریایی است و در بخش‌هایی که پوست با پوست در تماس است، مانند زیربغل، کشاله ران یا بین انگشتان پا شکل می‌گیرد. به‌واسطه مکان و ظاهر، اریتراسما اغلب با عفونت‌های قارچی، مانند پای ورزشکار و خارش ژوک (خارش کشاله‌ران) اشتباه گرفته می‌شود.در صورت عدم واکنش عفونت شکل گرفته در این مکان‌ها به درمان‌های ضد قارچ، احتمال ابتلا به اریتراسما وجود دارد و بیمار به یک دوره کوتاه مصرف آنتی‌بیوتیک نیاز خواهد داشت.

عفونت پوستی، چه علائمی دارد؟

علائم عفونت پوستی بسته به نوع آن متفاوت است. علائم شایع شامل قرمزی پوست و بثورات پوستی است. همچنین علائم دیگری مانند خارش‌‌، درد و حساسیت نیز ممکن است ایجاد شود. در صورت داشتن تاول‌‌‌های پر از چرک یا عفونت پوستی که خوب نشده و بدتر‌‌می‌شود‌‌ باید به پزشک مراجعه شود

علائم عفونت شدید شامل موارد زیر است:

  • چرک
  • تاول
  • ضخیم شدن پوست‌‌، ترک
  • پوست تیره، پوستی به ظاهر نکروتیک یا پوستی که تغییر رنگ می‌دهد و درد می‌کند.

چگونه عفونت پوستی تشخیص داده ‌‌می‌شود؟

معاینه پزشکی بهترین روش برای تشخیص عفونت پوستی است. غالباً پزشکان ‌‌می‌توانند نوع عفونت پوستی را بر اساس ظاهر و محل مشخص کنند. پزشک ممکن است در مورد علائم سؤال کند وهرگونه برآمدگی‌‌، بثورات یا ضایعات را از نزدیک بررسی کند. به عنوان مثال‌‌: عفونت قارچی اغلب باعث یک دایره، بثورات پوسته‌دار مجزا می‌شود. درموارد دیگر‌‌، نمونه‌‌‌‌ای ازسلول‌‌‌های پوستی ‌‌می‌تواند به پزشک در تعیین نوع عفونت کمک کند.عفونت‌های پوستی ‌‌می‌توانند در سراسر پوست و جریان خون پخش شوند

چگونه عفونت پوستی درمان ‌‌می‌شود؟

درمان عفونت پوستی بسته به علت متفاوت است. بیشتر انواع عفونت‌های باکتریایی به خوبی به داروها پاسخ ‌‌می‌دهند. برخی از انواع باکتری‌‌، مانند استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین (MRSA)‌‌، در برابر آنتی بیوتیک‌‌‌های رایج مقاوم هستند و درمان آن دشوارتر است.استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین عامل نگرانی و توجه بیشتر می‌شود زیرا در برابر درمان آنتی‌بیوتیکی استاندارد مقاوم است.این باکتری اغلب موجب زخمی جزئی روی پوست می‌شود، اما گاهی اوقات می‌تواند به عفونت‌های جدی و سرایت آن به جریان خون و عفونی شدن اندام‌های دیگر، مانند ریه‌ها یا دستگاه ادراری، نیز منجر شود.در صورت عدم درمان، استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین می‌تواند زندگی فرد را در معرض خطر قرار دهد. این باکتری به‌راحتی از فردی به فردی دیگر منتقل می‌شود و فرد اغلب پس از انجام یک عمل جراحی در بیمارستان به این عفونت مبتلا می‌شود.

درمان عفونت پوستی، بستگی به علت عفونت و شدت آن دارد. برخی از انواع عفونت‌‌‌های پوستی ویروسی ممکن است در طی چند روز یا چند هفته درمان شوند. عفونت‌‌‌های باکتریایی اغلب با آنتی بیوتیک‌‌‌های موضعی که مستقیماً بر روی پوست یا با آنتی بیوتیک‌‌‌های خوراکی اعمال ‌‌می‌شوند‌‌، درمان ‌‌می‌شوند. اگر فشارباکتری‌‌‌ها نسبت به درمان مقاوم باشد‌‌، برای درمان عفونت ممکن است نیازبه آنتی بیوتیک داخل وریدی تجویز شده در بیمارستان باشد.

عفونت پوستی

زینک

زینک 756 576 behestanbehdasht

روی (Zinc)

روی یا زینک Zinc یک ماده معدنی کمیاب است که انسان برای سالم ماندن به آن نیاز دارد. روی در میان مواد معدنی کمیاب از لحاظ مقدارش در بدن در رده دوم پس از آهن قرار دارد. این ماده در سلول‌های سراسر بدن یافت می‌شود و برای فعالیت مناسب دستگاه ایمنی ضروری استروی در تقسیم سلولی، رشد سلولی، ترمیم زخم‌، و تجزیه کربوهیدرات‌ها در بدن نقش دارد. علاوه بر این، برای حس بویایی و چشایی لازم است. در دوران بارداری، نوزادی و کودکی نیز بدن برای رشد و نمو به روی نیاز دارد مصرف روزانه ی زنیک برای حفظ سلامت بدن ضروری است زیرا بدن سیستم دخیره ای برای زینک ندارد. نتیجه مطالعات بر مصرف مکمل‌های روی نشان داد هنگامی که روی دست کم برای ۵ ماه مصرف شود، ممکن است خطر دچار شدن به سرماخوردگی را کاهش دهد و همچنین مصرف مکمل‌های روی در طول  ۲۴ساعت پیش از شروع علائم سرماخوردگی ممکن است طول مدت سرماخوردگی و شدت علائم را کاهش دهد.

نیاز روزانه به زینک

مقدار مجاز توصیه شده غذایی (RDA) برای روی بر حسب سن و جنس متفاوت است:

مقدار روزانه ی روی برای مردان (Zinc RDA)

۰ تا ۶ ماه : ۲ میلی گرم

۷ تا ۱۲ ماه : ۳ میلی گرم

۱ تا ۳ سال : ۳ میلی گرم

۴ تا ۸ سال : ۵ میلی گرم

۹ تا ۱۳ سال : ۸ میلی گرم

۱۴ تا ۱۸ سال : ۱۱ میلی گرم

بالاتر از ۱۹ سال : ۱۱ میلی گرم

مقدار مورد نیاز روزانه ی روی برای زنان (Zinc RDA)

۰ تا ۶ ماه : ۲ میلی گرم

۷ تا ۱۲ ماه : ۳ میلی گرم

۱ تا ۳ سال : ۳ میلی گرم

۴ تا ۸ سال : ۵ میلی گرم

۹ تا ۱۳ سال : ۸ میلی گرم

۱۴ تا ۱۸ سال : ۹ میلی گرم ( زنان باردار ۱۲ میلی گرم ، زنان شیرده ۱۳ میلی گرم)

بالاتر از ۱۹ سال: ۸ میلی گرم ( زنان باردار ۱۱ میلی گرم، زنان شیرده ۱۲ میلی گرم)

 

افرادی که دچار ناراحتی هایی کبدی و روده ای هستند، بایستی قبل از مصرف مکمل های روی، حتماً با پزشک خود مشورت کنند.

غلظت روی در پوست و چشم بیشتر از سایر اندام های بدن است. مصرف روی در سوختگی ها، اعمال جراحی و بهبود زخم های بدن ضروری است. روی باعث بهبود هر چه سریع تر زخم ها می شود و کمبود روی بهبود زخم ها را به تعویق می اندازد؛ به ویژه در بیماران دیابتی این نکته حائز اهمیت است؛ زیرا همان طور که می دانید یکی از مشکلات بیماران دیابتی ، زخم های پا و عفونت این زخم ها است که حتی می تواند به قطع عضو هم منجر شود. بنابراین وجود روی کافی در برنامه غذایی این افراد بسیار مهم است. مصرف روی در ترمیم سوختگی ها، زیاد بوده و به طور معمول در خون بیماران دچار سوختگی، کمبود روی مشاهده می شود و با دادن روی اضافی می توان، بهبود و ترمیم زخم را تسریع کرد. این مسئله حتی در سوختگی های درجه ۳ به دنبال مصرف محلول ها و ترکیبات حاوی روی به اثبات رسیده است و هم اکنون نیز از این ترکیبات ( مانند پماد زنیک اکساید و … ) استفاده می شود.

به عبارتی روی به عنوان ترمیم کننده بافتی و پوستی شناخته شده است. افرادی که از اگزما و حساسیت زجر می برند، به طور معمول دارای روی کمتری در خون خود هستند و می توان با دادن ۳۰ میلی گرم روی ( که معادل ۲۰۰ میلی گرم گلوکونات روی است) بهبود آنها را تسریع کرد.

نکته دیگر در مورد مصرف روی در بیماران دیابتی این است. میزان عنصر روی در لوزالمعده افراد سالم دو برابر دیابتی هاست که می تواند نشانه دهنده نقش آن در تولید انسولین باشد. مشاهده شده است که کمبود روی در خون باعث کاهش انسولین می شود. کمبود روی به صورت مزمن و دائمی صدمه ی بزرگی به سلول های بتا در لوزالمعده که انسولین ترشح می کنند، می زند و در سنین بالا، افرادی که به مدت طولانی مدت دچار کمبود روی هستند، ممکن است به دیابت نوع ۲ مبتلا شوند.

به طور کلی می توان گفت که در خون اکثر افراد دیابتی ، کمبود روی دیده می شود و متاسفانه دفع روی در ادرار آنها مشاهده می شود، بنابراین رساندن روی اضافی به بدن بیماران دیابتی ضروری است.

فقر روی به ویژه در دیابتی ها ، زخم های مزمن ورید پا را ایجاد می کند که گاهی منجر به قطع انگشتان پا می شود. با دادن روی اضافی ، نه تنها زخم های دیابتی ها زودتر ترمیم می شود، بلکه سطح سیستم ایمنی بدن نیز افزایش می یابد.

به دنبال افت سیستم ایمنی در اثر کمبود روی ، بیماری های خود ایمنی مثل آرتریت روماتوئید ، لوپوس۱ ، شوگرن۲ ، پسوریازیس۳ و … افزایش می یابد.

مواد غذایی حاوی روی

منابع غنی روی شامل جگر، گوشت قرمز، مرغ ، بوقلمون، ماهی، میگو، تخم مرغ، شیر و لبنیات، غلات سبوس دار، آجیل، بادام زمینی، مخمر، گردو، عدس، انواع لوبیا، تخمه کدو و سایر انواع تخمه هاست.

به طور تقریبی در هر گرم گوشت ۳ تا ۵ میلی گرم روی وجود دارد. نان سفید، چربی ها و شکر فاقد روی هستند.

با خوردن هر ۱۰۰ گرم عدس یا نخود یا گندم سبوس دار می توان ۴ تا ۵ میلی گرم روی به بدن رساند. در هر ۱۰۰ گرم سبوس گندم یا هر ۱۰۰ گرم ذرت، ۳ میلی گرم روی وجود دارد.

تخم کدو حاوی روی فراوان است که خوشبختانه در ایران بیشتر از سایر کشورها استفاده می شود که در هر ۱۰۰ گرم آن ۵/۶ تا ۵/۷ میلی گرم روی یافت می شود.

جالب است بدانید که جوانه گندم حاوی ۱۷ میلی گرم روی و به عبارتی غنی از روی است و خوردن آن به تمام افراد توصیه می شود .در هر ۱۰۰ گرم جگر گوساله، ۸/۷ میلی گرم روی وجود دارد.

علایم کمبود زنیک

کمبود خفیف زینک هیچ نشانه ی بارزی ندارد اما کمبود شدید زینک می تواند علایم زیر را بهمراه داشته باشد:

  • هیپوگنادیسم (اختلال کارکرد جنسی) در مردان
  • از دست دادن اشتها
  • رخوت
  • اسهال
  • اختلال در عملکرد سیستم ایمنی ومستعد بودن به عفونت ها
  • ریزش مو، اختلال در رشد ناخن ها و پوسیدگی دندان ها
  • اختلالات باروری و کاهش میل جنسی
  • اختلال در ترمیم زخم ها
  • اختلال در رشد فکری
  • از دست دادن موها، خشکی پوست و اگزما ، عفونت های پوستی اطراف ناخن (paronychia)
  • اختلال در هدایت عصبی وتخریب عصب
  • دجنره شدن ماکولا، شب کوری
  • اختلال در درک مزه و بو
  • کاهش وزن

چه کسانی بیشتر مستعد کمبود شدید زنیک هستند؟

افراد مطلقاً  گیاهخوار، افرادی که دچار التهاب دستگاه گوارش هستند، افراد مبتلا به اسهالهای طولانی مدت، افرادی که به آنورکسمیا یا بی اشتهایی مبتلا هستند، افراد مبتلا به ایدز و HIV مثبت و زنان باردار یا زنانی که به نوزادان خود شیر می دهند و افرادی که تغذیه ی ضعیفی دارند. اکثر افراد غالباً مقدار مورد نیاز زینک بدن خود را از غذای روزانه ی خود دریافت می کنند.

کمبود روی چه بیماریهایی را موجب می شود ؟

کمبود روی در مردان و زنان موجب اختلال در باروری می شود. اغلب مردان و زنان ناباور که جهت درمان مشکل خود اقدامات زیادی انجام داده اند، باید مسئله ی کمبود روی را نیز در نظر گرفته و نسبت به رفع آن اقدام کنند.

نقصان روی در بدن خانم های باردار می تواند منجر به رشد ناکافی و کند جنین و یا زایمان زودرس می شود.

یکی از علل میوم رحم و کیست پستان در خانم ها، کمبود روی می باشد و دیده شده است که با تجویز روی بهبودی در آنها حاصل شده است. همچنین دیده شده است که در خانم هایی که دچار عفونت های قارچی دستگاه تناسلی می شوند و به هیچ درمان منظم دارویی جواب نمی دهند، تجویز روی به مقدار کافی، باعث بهبودی آنها شده است.

همچنین نقش روی در بهبود ریزش مو به اثبات رسیده است و امروزه کمبود روی را از علل مهم ریزش مو می دانند، که البته بایستی سایر علل ریزش مو مانند کمبود ویتامین ها ، کم خونی و … را نیز باید مد نظر قرار داد.

کمبود روی در کودکان همراه با بی اشتهایی، اختلال چشایی در طعم غذا، پیکا (حالتی شبیه ویار حاملگی)، بی حالی، غش، اختلال رفتاری و وقفه در رشد است. همچنین در نوجوانان به صورت تاخیر در بلوغ جنسی و ظاهر نشدن صفات ثانویه ی جنسی بروز می کند.

کمبود روی در افراد مسن، اختلال تعادل در هنگام راه رفتن ایجاد می کند که با تجویز داروی روی قابل درمان است.

روی در تشکیل هموگلوبین نقش دارد و در مواردی تجویز روی همراه دیگر نیازها، این عارضه را درمان می کند. روی در رشد فیزیکی بدن موثر است. همچنین کوتاهی قد و کمبود وزن در کودکان ایرانی با تجویز روی قابل درمان است و باید دریافت روی به مقدار کافی توسط مادر در دوران بارداری و شیردهی مدنظر قرار گیرد.

جذب روی آسان نبوده و دفع آن نیز به سختی صورت می گیرد ، به همین دلیل در تجویز روی و استفاده از آن باید این مسئله را در نظر گرفت. به علت آنکه روی در قسمت ابتدایی روده ی کوچک جذب می شود، پروتئین در جذب آن دخالت دارد و لازم است کمبود پروتئین در افراد دچار نقص روی درمان شود.

عوارض جانبی مکمل‌های روی

در صورت مصرف مقادیر بیش از حد زیاد مکمل‌های روی اسهال، دل‌پیچه، و استفراغ معمولا در طول ۳ تا ۱۰ ساعت پس از مصرف رخ می‌دهد. این علائم مددت کوتاهی پس از توقف مصرف مکمل روی برطرف می‌شود.

افرادی که از اسپری‌های و ژل‌های بینی حاوی روی استفاده می‌کنند، ممکن است در معرض عوارض جانبی مانند از دست دادن حس بویایی قرار گیرند.

در هنگام مصرف مکمل زینک، سعی کنید بیش از ۲۵ میلی گرم در روز مصرف نکنید (مگر اینکه توصیه پزشک چیز دیگری باشد) زیرا مصرف بیش از نیاز می تواند مضر باشد.

زینک (روی)

فقر آهن

فقر آهن 479 315 behestanbehdasht

فقر آهن

فقرآهن (Iron deficiency) شایع ترین مساله کمبود تغذیه ای در سراسر دنیا می باشد.

در ایران ۴۱ درصد از دختران جوان دچار فقر آهن هستند.

کم خونی(Anemia) چیست؟

کم خونی وضعیتی است که در آن، تعداد گلبول های قرمز خون یا میزان هموگلوبین پایین تر از حد طبیعی می باشد، گلبول های قرمز، سلول های کمکی برای انتقال اکسیژن به تمام قسمت های بدن هستند و هموگلوبین، یک پروتئین غنی از آهن در گلبول های قرمز است که موجب رنگ قرمز سلول های خونی  و حفظ اکسیژن عمل می نماید و همچنین سبب جلوگیری از بروز خونریزی می گردد. کم خونی باعث کم شدن انتقال اکسیژن در قسمت های مختلف بدن می شود و به دنبال آن علائم کم خونی مثل خستگی بروز می کند.

فقر آهن چیست؟

هنگامی که مقدار آهن مورد نیاز بدن به اندازه کافی نباشد، بدن شروع به استفاده از ذخایر آهن خود می نماید و در این شرایط بسیاری از مسیرهای متابولیک بدن با اختلال مواجهه می گردد که در این حالت فرد دچار فقر آهن می گردد.

 

 

کم خونی ناشی از فقر آهن

درکم خونی ناشی از فقر آهن، ذخایر آهن موجود در بدن به مقدار بسیار زیادی مصرف شده است و در نتیجه آهن کافی جهت تولید هموگلوبین سلول های قرمز خون وجود ندارد.

 

علائم آنمی یا کم خونی ناشی از فقر آهن

 

چه کسانی بیشتر در معرض کم خونی قرار دارند؟

 

  • نوزادان نارس
  • کودکان درسنین رشد
  • دختران نوجوان
  • خانمهای باردار
  • خانم هایی با پریود های سنگین
  • ورزشکاران
  • افرادی که رژیم گیاه خواری دارند
  • افراد مبتلا به بیمارهای مزمن کلیوی، مبتلا به سلیاک، دچار زخم اولسراتیو
  • افراد تحت شیمی درمانی
  • داشتن تروما

 

میزان آهن مورد نیاز  روزانه برای گروه های مختلف 

 

نوزادان ۰ تا ۶ ماهه: ۰٫۲۷ میلی گرم

کودکان ۷ تا ۱۲ ماهه: ۱۱ میلی گرم

کودکان ۳-۱ سال: ۷ میلی گرم

کودکان ۸-۴ سال: ۱۰ میلی گرم

کودکان ۱۳-۹ سال : ۸ میلی گرم

سن ۱۸-۱۴ سال: خانم ها ۱۵ میلی گرم و آقایان ۱۱ میلی گرم

سن ۱۹ تا ۵۰ سال: خانم ها ۱۸ میلی گرم و آقایان ۸ میلی گرم

بالای ۵۱ سال: خانم ها و آقایان ۸ میلی گرم

خانم های باردار : ۲۷ میلی گرم

 

منابع غذایی طبیعی حاوی آهن

اسفناج: ۱۰۰ گرم حاوی ۷/۲ میلی گرم

جگر گوساله: ۱۰۰ گرم  حاوی ۵/۶  میلی گرم

گوشت قرمز: ۱۰۰ گرم حاوی ۷/۲ میلی گرم

حبوبات: یک فنجان(۱۹۸ گرم) حاوی ۶/۶ میلی گرم

بوقلمون: ۱۰۰ گرم  حاوی ۴۳/۱ میلی گرم

دانه کدو تنبل: ۲۸ گرم حاوی ۵/۲ میلی گرم

بروکلی: یک فنجان(۱۵۶ گرم) حاوی ۱ میلی گرم

شکلات تلخ: ۲۸ گرم حاوی ۴/۳ میلی گرم

ماهی: ۸۵ گرم حاوی ۴/۱ میلی گرم

انواع کم خونی

کم خونی ناشی از فقر آهن : (IDA) این نوع کم خونی از شایعترین انواع این بیماری است. فقر آهن زمانی بروز می‌کند که بدن فاقد آهن کافی است. بدن برای ساختن هموگلوبین به آهن نیاز دارد. این حالت معمولا در اثر از دست دادن خون به دلیل مشکلاتی همچون عادت ماهیانه طولانی و سنگین، زخم‌های داخلی، پولیپ‌های روده یا سرطان روده بروز می‌کند. همچنین رژیم غذایی فاقد آهن کافی می‌تواند منجر به بروز این حالت شود. در دوره بارداری نیز عدم وجود آهن کافی برای مادر و جنین موجب کم خونی از نوع فقر آهن می‌شود .بدن می‌تواند با مصرف مود غذایی مانند گوشت گاو، صدف‌های خوراکی، اسفناج، عدس، سیب زمینی کباب شده با پوست و تخمه گل آفتابگردان، آهن مورد نیاز خود را به دست آورد.

کم خونی مگالوبلاستیک یا فقر ویتامین: این نوع کم خونی معمولا در اثر کمبود فولیک اسید یا ویتامین B-12 بروز می‌کند. این ویتامین‌ها به بدن در سالم نگهداشتن خون یا سیستم عصبی کمک می‌کنند. در این نوع کم خونی، بدن گلبول‌های قرمز خونی تولید می‌کند که نمی‌توانند اکسیژن را به خوبی تحویل دهند. قرص‌های مکمل حاوی فولیک اسید می‌توانند این نوع کم خونی را درمان کنند. فولیک اسید را همچنین می‌توان از مصرف دانه‌ها و بنشن‌ها، مرکبات و آب میوه‌ها، سبوس گندم و سایر غلات، سبزیجات برگ پهن و سبز تیره، گوشت طیور، صدف و کبد به دست آورد.

بیماری‌های نهفته: بیماری‌های خاصی وجود دارند که می‌توانند به توانایی بدن در تولید گلبول‌های قرمز خونی آسیب برسانند. برای مثال، افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی به ویژه بیمارانی که دیالیز می‌شوند در معرض ابتلا به کم خونی قرار دارند. کلیه‌های این بیماران قادر به ترشح هورمونهای کافی برای تولید گلبول‌های خونی نبوده و در هنگام دیالیز نیز آهن از دست می‌دهند.

بیماری‌های خونی ارثی: اگر در خانواده سابقه بیماری خونی وجود داشته باشد، احتمال ابتلا به آن در افراد دیگر نیز افزایش می‌یابد. یکی از امراض خونی ارثی کم خونی گلبول‌های داسی شکل است. به جای تولید گلبول‌های قرمز خونی طبیعی که به راحتی درون رگ‌های خونی حرکت می‌کنند، گلبول‌های داسی شکل حرکت سختی داشته و دارای لبه‌های خمیده هستند. این گلبول‌ها نمی‌توانند در رگ‌های خونی ظریف به آسانی حرکت کنند و در نتیجه مسیر رسیدن خون به اعضای بدن را مسدود می‌کنند. بدن گلبول‌های قرمز داسی شکل را نابود می‌کند، اما نمی‌تواند با سرعت کافی انواع طبیعی و سالم جدیدی را تولید کند. این امر موجب بروز کم خونی می‌شود نوع دیگری از کم خونی ارثی تالاسمی است. تالاسمی زمانی بروز می‌کند که بدن ژن‌های ویژه‌ای را از دست می‌دهد و یا ژن‌های غیر طبیعی مختلف از والدین به کودک ارث می‌رسد که به نحوه تولید هموگلوبین تاثیر منفی می‌گذارند.

کم خونی آپلاستیک: نوع نادری از کم خونی است و زمانی بروز می‌کند که بدن به اندازه کافی گلبول قرمز تولید نمی‌کند. از آنجا که این امر بر گلبول‌های سفید نیز تاثیر می‌گذارد، از این خطر بالای بروز عفونت‌ها و خونریزی‌های غیر قابل توقف می‌شود. این حالت دلایل مختلفی دارد که عبارتند از:

  • روش‌های درمانی سرطان‌ها (پرتودرمانی و شیمی درمانی)
  • قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی (مانند مواد مورد استفاده در برخی حشره‌کش‌ها، رنگ و پاک کننده‌ها و شوینده‌های خانگی)
  • برخی داروها (مانند داروهای مخصوص درمان روماتیسم مفصلی)
  • بیماری‌های خود ایمنی (مانند لوپوس)
  • عفونت‌های ویروسی که بر تراکم استخوانی تاثیر می‌گذارد

 

تشخیص کم خونی چگونه است؟

موارد زیر در آزمایش خون بیمار توسط پزشک بررسی می گردد و در صورتیکه فرد دچار کم خونی شده باشد، پزشک آن را تشخیص می دهد.

اندازه و رنگ گلبول قرمز: که افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن دارای گلبول های قرمز کوچکتر و رنگ پریده تر هستند.

هماتوکریت:  درصد گلبول های قرمز موجود در خون به کل حجم خون است. هماتوکریت در آزمایش خون CBC معمولا به صورت درصد بیان می شود.

هموگلوبین: میزان هموگلوبین پائین تر از حد نرمال (g/dl 13.2 تا ۱۶٫۶ g/dl ) باشد که عموما برای خانم کمتر از ۱۲ و برای آقایان کمتر از ۱۱  می باشد.

فریتین: پروتئینی که بیانگر میزان آهن ذخیره شده در بدن است نیز به عنوان مارکر تشخیصی مورد بررسی قرار می گیرد.

 

 

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم 915 530 behestanbehdasht

درباره اگزما و درماتیت بیشتر بدانیم

http://behestan-chc.com/wp-content/themes/Resanehlab-child